Korbous

Oficjalnym językiem w Tunezji, zapisanym w konstytucji, jest język arabski. Wprowadzony na terenach Tunezji przed wiekami w momencie najazdu Arabów na ten obszar. Język ten jest również językiem urzędowym (wszelkie dokumenty znajdziemy w tym właśnie języku). Klasyczny arabski tzw fusha jest językiem literatury, nauki, używany w mediach typu prasa, radio czy tv (ale głównie wykorzystywany w wiadomościach), pojawia się również na znakach drogowych. Większość Tunezyjczyków styka się z oryginalnym arabskim dopiero w szkole i to tam się go uczy. Dlaczego tak jest? Odpowiedź w dalszym ciągu postu.

Francuski to obowiązujący w Tunezji język urzędowy. Został rozpowszechniony w czasie protektoratu francuskiego Tunezji. Wiele lecz nie wszystkie dokumenty można otrzymać w tym języku. Nazwy miast na znakach drogowych są podawane po arabsku i po francusku. W przypadku tego języka dzieci również uczą się już w pierwszych latach szkoły, jest też językiem szkolnictwa wyższego. W środowisku biznesowym, w świecie medycznym czy kultury, francuski także jest obecny. Wiele portali informacyjnych prowadzonych jest po francusku albo po francusku i arabsku. Statystyczny Tunezyjczyk, który skończył szkołę potrafi się porozumieć w tym języku.

Derja czyli dialekt tunezyjski, zwany też tunsi. To właśnie dialekt można usłyszeć w Tunezji dosłownie wszędzie. Dialekt tunezyjski to tak naprawdę miks słów z języka arabskiego klasycznego (fusha), francuskiego, tamazigh (języka berberów) oraz w mniejszym stopniu włoskiego, tureckiego czy hiszpańskiego. To język mówiony, owszem używany w wiadomościach SMS czy na Facebooku, ale nie ma oficjalnej pisowni. W pisowni dialektu charakterystyczne jest podawanie zamiast liter cyfry. Tunezyjczycy mają kontakt z tym dialektem już od małego. Co ciekawe dialekt dialektowi nie jest równy. Trochę inaczej będą mówić Tunezyjczycy z wybrzeża, inaczej Ci ze stolicy, inaczej z południa a jeszcze inaczej Ci mieszkający przy granicy Algierii czy Libii na które mają wpływ dialekty odpowiednio algierskie czy libijskie. Jednak co najważniejsze różnice te są tak nie wielkie, że Tunezyjczyk z północy porozumie się doskonale z tym z południa.

Tamazigh – język berberyjski, którym porozumiewa się niewielka liczba osób w Tunezji w porównaniu do liczebności mieszkańców kraju. Najczęściej osoby posługujące się tym językiem pochodzą z terenów Tataouine, Matmata czy Djerba. Część nazw miast z południa Tunezji pochodzi właśnie z tego języka.

Należy też zwrócić uwagę, że często osoby pracujące w turystyce na wybrzeżu znają angielski (angielskiego również uczą się dzieci w szkole), niemiecki, rosyjski, włoski a nawet wielu będzie znało podstawowe zwroty po polsku.


Related Post